alles over stofwisselingsziekten

Wisselstof

Blogs

Miranda Smit

Vaste rubrieken

  • Miranda, even voorstellen

    even voorstellen

    <p>Miranda Smit, getrouwd met Pascal en moeder van twee prachtige mooie meiden Siënna (november 2006) en Angèlina (april 2011), schrijft ...
    meer over Miranda, even voorstellen
  • 1. Mijn eerste blog

    Blog 1

    <p>Daar is ie dan, mijn eerste Blog. Het moment dat ik in mijn hoofd mag duiken en via mijn handen mag laten weergeven wat er allemaal in...
    meer over 1. Mijn eerste blog
  • 2. Dagelijkse gedachten

    Blog 2

    <p>Dagelijks gaan vele gedachten in de rondte, gedachten waarvan ik denk: dit is wat ik wil noteren, dit is wat ik wil laten horen. Als p...
    meer over 2. Dagelijkse gedachten
  • 3. Controlebezoek

    Blog 3

    <p>We hadden weer een van onze vele controlebezoekjes op de poli in het ziekenhuis. Gezien onze afstand van huis naar ziekenhuis is het&n...
    meer over 3. Controlebezoek
  • 4. Vakantie

    Blog 4

    <p><span style="color: rgb(34, 34, 34);">Deze week is voor ons de vakantie officieel begonnen. Vorige week heeft Angèlina haar laatste sc...
    meer over 4. Vakantie
  • 5. Carpe Diem

    Blog 5

    <p>Ken je dat, dat zomaar tijdens werkzaamheden er een liedje door je hoofd speelt? Vandaag gebeurde dat. Prachtige tekst, met pakkende w...
    meer over 5. Carpe Diem
  • 7. Wisseling van seizoenen

    Blog 7

    <p>Al fietsende naar school met Angèlina merk je al gauw hoe de seizoenen aan het veranderen zijn. De wind is kouder, bewolkte luchten en...
    meer over 7. Wisseling van seizoenen
  • 8. Sondevoeding

    Blog 8

    <p>De kracht en de onmacht van sondevoeding.... Sondevoeding, al geïntegreerd in ons dagelijks leven, maar stiekem aan een kant; wennen d...
    meer over 8. Sondevoeding
  • 9. Tijd

    Blog 9

    <p>Weer tijd om een blog te schrijven, veel gedachtes die door je hoofd spelen. De naam voor deze blog is al gauw beslist. Tijd. Het woor...
    meer over 9. Tijd
  • 12. In de greep van

    Blog 12

    <p>De hele wereld is inmiddels in de greep van het Corona virus. Een virus wat eerst nog ver van ons bed leek te staan, is nu zo dichtbij...
    meer over 12. In de greep van
  • 13. Bizarre Covid-wereld

    Blog 13

    <p>Wanneer ik begin met schrijven voor mijn blog heb ik nooit echt een soort van onderwerp waar ik over wil gaan schrijven. Mijn hoofd zi...
    meer over 13. Bizarre Covid-wereld

In deze editie

  • 14. Therapie tijd

    Blog 14

    <p>Het is weer tijd voor een blog, normaal bulkt mijn hoofd over om te schrijven en dan kan ik gevoelsmatig niet wachten om weer te gaan ...
    meer over 14. Therapie tijd
  • 15. King of the World

    Blog 15

    <p>Stofwisselingsziekten zijn ziekten die veel gezichten kent. Je kan er zo veel over schrijven en zeggen maar vooral voelen. Ziekten waa...
    meer over 15. King of the World
  • 16. Onzichtbaar

    Blog 16

    <p>Vanavond voor het slapen gaan sluipen er meerdere gedachten binnen. Gedachten die weer genoteerd moeten worden. Dit keer neem ik mijn ...
    meer over 16. Onzichtbaar
  • 18. Oma

    Blog 18

    <p>Tijd voor een nieuwe blog. Wanneer het tijd is om te gaan zitten om te schrijven dwalen&nbsp;van tevoren al kernwoorden door mijn hoof...
    meer over 18. Oma
  • 19. Dat waar ik blij van word

    Blog 19

    <p>De laatste blog van het jaar 2020 alweer. Ik denk dat iedereen het wel met me eens is dat dit op alle vlakken een bizar jaar was.</p><...
    meer over 19. Dat waar ik blij van word
  • 20. Revalidatie werd integratie

    Blog 20

    <p>Zelfs als mijn hoofd&nbsp;af en toe vol zit met ideeën om te gaan schrijven voor mijn blog, komt het er op een of andere manier toch n...
    meer over 20. Revalidatie werd integratie
  • 21. Gewoon zijn

    Blog 21

    <p>Gewoon zijn, dat zijn de woorden die mij te binnen schieten wanneer ik ga zitten om te schrijven. Inhoudelijk weet ik wat ik weg wil t...
    meer over 21. Gewoon zijn
  • 22. Vakantietijd

    Blog 22

    <p>We zitten nu in de vakantietijd, voor ons de tijd om alle afspraken af te zeggen en niets meer bewust te plannen. Op vakantie gaan doe...
    meer over 22. Vakantietijd
  • 23. Groeispurt....

    Blog 23

    <p>De afgelopen weken en maanden werd het ons nogmaals zó zichtbaar hoe hard een lijfje kan gaan groeien. Angèlina is als klein popje geb...
    meer over 23. Groeispurt....
  • 24. Je eigen pad volgen

    Blog 24

    <p>Tijd om weer eens van me af te schrijven. Het is soms best grappig, het ene moment bulk je van de dingen die je van je af wil schrijve...
    meer over 24. Je eigen pad volgen
  • 25. Oud zeer

    Blog 25

    <p>Op een reguliere dag waarop alles gewoon zijn gangetje gaat merk je dat alles wat er door de jaren heen is opgespaard aan stress zo in...
    meer over 25. Oud zeer
  • 26. Siënna

    Blog 26

    <p>Hoe trots kan je zijn als ouder, als moeder wanneer je oudste dochter slaagt voor het examen van het voortgezet onderwijs. Dit gevoel ...
    meer over 26. Siënna

Blog 13

Bizarre Covid-wereld

Wanneer ik begin met schrijven voor mijn blog heb ik nooit echt een soort van onderwerp waar ik over wil gaan schrijven. Mijn hoofd zit op een moment een soort van 'vol' met gedachten en wanneer ik dan achter de pc ga zitten, dan krijgen de zinnen vanzelf een onderwerp.

Er gebeurt veel in de wereld, zeker wat betreft het Corona-gebeuren. Wanneer je de wereld van social media induikt is het een en al Corona. Er lijkt niets anders meer te gebeuren in de wereld, lijkt. Echter, niets is minder waar. Achter alle gesloten deuren speelt overal een verhaal. 

Ook hier gaat ons wereldje binnen onze muren rustig verder. De angst waar je in het begin mee worstelde lijkt in een wat rustiger vaarwater te komen. Natuurlijk is de angst er, maar de onrust lijkt wat af te vlakken.

Ook de wereld van Angèlina is kleiner, de ochtenden vullen we met het schoolwerk. Daarna kan ze zich wel vermaken, maar zijn er ook vaak momenten van zinnen zoals ‘mam ik verveel me!’. Dan trekken we alle opties maar weer uit de kast om de dag door te komen. De eerste drie weken zijn we niet met haar buiten de poort geweest, wel vermaakt ze zich buiten op de schommel. Of aan de picknicktafel lekker kleuren. De straat op deden we uit voorzorg ook niet. Maar sinds kort toch even buiten de poort van ons huis voor een stukje fietsen. Bijvoorbeeld net na het eten wanneer je hoopt dat je weinig mensen tegen zult komen. Niet de stad in, maar even een stukje buitengebied. 

Afgelopen weekend hebben we wat speciaals voor haar bedacht. Mijn passie is hardlopen, maar ook in deze wereld zijn runs afgelast. Nu zie je bijvoorbeeld veel virtuele runs, soms voor een goed doel. Met een leuke herinnering aan een bizar jaar. Dus we hebben Angèlina opgegeven voor een Virtuele run. Een eigen loopje, eigen afstand, eigen omgeving en eigen inspanning. Dus lekker bezig zijn en daarvoor een mooie medaille mogen ontvangen naderhand. Supertrots en met de grootste glimlach op haar mond rondjes gerend en gewandeld door het park om de hoek.

De glimlach was onbetaalbaar, met een pijnlijk besef dat je als moeder ziet hoe ze op dit moment zo hard moet werken op te kunnen hardlopen. Dus op haar tempo rondjes gedaan, gerend, gewandeld, even gezeten en zo tot een mooie afstand gekomen. Wederom natuurlijk supertrots! 

De Corona-periode is een periode van angst voor ons allemaal. Ik ben ook van mening dat je je nooit moet laten beïnvloeden door angst. Angst is een slechte raadgever. Zoals nu proberen we angst om te zetten in positiviteit. We zullen met zijn allen nog een lange adem moeten hebben met het hele gebeuren. Angèlina doet het best goed met het 'thuis' zijn.

Helaas moet ik zeggen dat we al teveel ervaring hebben in het thuis zijn, ze was net bezig om weer te integreren in het leven. Weer meer meedraaien op school, haar sociale netwerkje weer opbouwen. De scholen zijn dicht, en we moeten afwachten hoe het verder gaat. Maar voor nu telt, veiligheid in haar eigen omgeving. 

Als zorgmoeder heb je een best complex takenpakket gedurende de dag. Echter, in deze periode is dat flink veranderd. Je moet je weg daarin zien te vinden. Soms best lastig. Ik ben van mening dat veel doelgroepen vergeten worden, de zorg die ze nodig hebben, de mensen (vaak ouders) die de zorg leveren. Ouders van zorgintensieve kinderen, hoe is het met hen? Kunnen ze het nog aan? Ook daar mogen we bij stilstaan, vind ik. 

Bizarre wereld, wanneer je naar buiten kijkt schijnt de zon, zie je de vogels voorbij vliegen, de bloesems bloeien. Mijn meissie rent zingend door het huis, mijn oudste dochter is boven druk bezig met haar schoolwerk. Wanneer je de stad in gaat voor een boodschap, voelt het 'raar'. Mensen moeten elkaar ontwijken, dit voelt zo bizar, ik kan er niet goed tegen. Met een grote boog om elkaar heen. Terwijl de mens niet gemaakt is om elkaar te ontwijken, maar om te zorgen en lief te hebben en contact met elkaar te maken.

Ik hoop dat deze periode van zo ver uit elkaar staan, zijn ommekeer weer krijgt. Dat we weer dichtbij elkaar komen te staan!