alles over stofwisselingsziekten

Wisselstof

Blogs

Miranda Smit

Vaste rubrieken

  • Miranda, even voorstellen

    even voorstellen

    <p>Miranda Smit, getrouwd met Pascal en moeder van twee prachtige mooie meiden Siënna (november 2006) en Angèlina (april 2011), schrijft ...
    meer over Miranda, even voorstellen
  • 1. Mijn eerste blog

    Blog 1

    <p>Daar is ie dan, mijn eerste Blog. Het moment dat ik in mijn hoofd mag duiken en via mijn handen mag laten weergeven wat er allemaal in...
    meer over 1. Mijn eerste blog
  • 2. Dagelijkse gedachten

    Blog 2

    <p>Dagelijks gaan vele gedachten in de rondte, gedachten waarvan ik denk: dit is wat ik wil noteren, dit is wat ik wil laten horen. Als p...
    meer over 2. Dagelijkse gedachten
  • 3. Controlebezoek

    Blog 3

    <p>We hadden weer een van onze vele controlebezoekjes op de poli in het ziekenhuis. Gezien onze afstand van huis naar ziekenhuis is het&n...
    meer over 3. Controlebezoek
  • 4. Vakantie

    Blog 4

    <p><span style="color: rgb(34, 34, 34);">Deze week is voor ons de vakantie officieel begonnen. Vorige week heeft Angèlina haar laatste sc...
    meer over 4. Vakantie
  • 5. Carpe Diem

    Blog 5

    <p>Ken je dat, dat zomaar tijdens werkzaamheden er een liedje door je hoofd speelt? Vandaag gebeurde dat. Prachtige tekst, met pakkende w...
    meer over 5. Carpe Diem
  • 7. Wisseling van seizoenen

    Blog 7

    <p>Al fietsende naar school met Angèlina merk je al gauw hoe de seizoenen aan het veranderen zijn. De wind is kouder, bewolkte luchten en...
    meer over 7. Wisseling van seizoenen
  • 8. Sondevoeding

    Blog 8

    <p>De kracht en de onmacht van sondevoeding.... Sondevoeding, al geïntegreerd in ons dagelijks leven, maar stiekem aan een kant; wennen d...
    meer over 8. Sondevoeding
  • 9. Tijd

    Blog 9

    <p>Weer tijd om een blog te schrijven, veel gedachtes die door je hoofd spelen. De naam voor deze blog is al gauw beslist. Tijd. Het woor...
    meer over 9. Tijd
  • 12. In de greep van

    Blog 12

    <p>De hele wereld is inmiddels in de greep van het Corona virus. Een virus wat eerst nog ver van ons bed leek te staan, is nu zo dichtbij...
    meer over 12. In de greep van
  • 13. Bizarre Covid-wereld

    Blog 13

    <p>Wanneer ik begin met schrijven voor mijn blog heb ik nooit echt een soort van onderwerp waar ik over wil gaan schrijven. Mijn hoofd zi...
    meer over 13. Bizarre Covid-wereld

In deze editie

  • 14. Therapie tijd

    Blog 14

    <p>Het is weer tijd voor een blog, normaal bulkt mijn hoofd over om te schrijven en dan kan ik gevoelsmatig niet wachten om weer te gaan ...
    meer over 14. Therapie tijd
  • 15. King of the World

    Blog 15

    <p>Stofwisselingsziekten zijn ziekten die veel gezichten kent. Je kan er zo veel over schrijven en zeggen maar vooral voelen. Ziekten waa...
    meer over 15. King of the World
  • 16. Onzichtbaar

    Blog 16

    <p>Vanavond voor het slapen gaan sluipen er meerdere gedachten binnen. Gedachten die weer genoteerd moeten worden. Dit keer neem ik mijn ...
    meer over 16. Onzichtbaar
  • 18. Oma

    Blog 18

    <p>Tijd voor een nieuwe blog. Wanneer het tijd is om te gaan zitten om te schrijven dwalen&nbsp;van tevoren al kernwoorden door mijn hoof...
    meer over 18. Oma
  • 19. Dat waar ik blij van word

    Blog 19

    <p>De laatste blog van het jaar 2020 alweer. Ik denk dat iedereen het wel met me eens is dat dit op alle vlakken een bizar jaar was.</p><...
    meer over 19. Dat waar ik blij van word
  • 20. Revalidatie werd integratie

    Blog 20

    <p>Zelfs als mijn hoofd&nbsp;af en toe vol zit met ideeën om te gaan schrijven voor mijn blog, komt het er op een of andere manier toch n...
    meer over 20. Revalidatie werd integratie
  • 21. Gewoon zijn

    Blog 21

    <p>Gewoon zijn, dat zijn de woorden die mij te binnen schieten wanneer ik ga zitten om te schrijven. Inhoudelijk weet ik wat ik weg wil t...
    meer over 21. Gewoon zijn
  • 22. Vakantietijd

    Blog 22

    <p>We zitten nu in de vakantietijd, voor ons de tijd om alle afspraken af te zeggen en niets meer bewust te plannen. Op vakantie gaan doe...
    meer over 22. Vakantietijd
  • 23. Groeispurt....

    Blog 23

    <p>De afgelopen weken en maanden werd het ons nogmaals zó zichtbaar hoe hard een lijfje kan gaan groeien. Angèlina is als klein popje geb...
    meer over 23. Groeispurt....
  • 24. Je eigen pad volgen

    Blog 24

    <p>Tijd om weer eens van me af te schrijven. Het is soms best grappig, het ene moment bulk je van de dingen die je van je af wil schrijve...
    meer over 24. Je eigen pad volgen
  • 25. Oud zeer

    Blog 25

    <p>Op een reguliere dag waarop alles gewoon zijn gangetje gaat merk je dat alles wat er door de jaren heen is opgespaard aan stress zo in...
    meer over 25. Oud zeer
  • 26. Siënna

    Blog 26

    <p>Hoe trots kan je zijn als ouder, als moeder wanneer je oudste dochter slaagt voor het examen van het voortgezet onderwijs. Dit gevoel ...
    meer over 26. Siënna

Blog 18

Oma

Tijd voor een nieuwe blog. Wanneer het tijd is om te gaan zitten om te schrijven dwalen van tevoren al kernwoorden door mijn hoofd. Dan is het een kwestie van zitten en wegschrijven. Kernwoorden die meteen heel sterk voor mij waren zijn Oma...en eigenlijk grootouders. Het woord Oma is niet alleen een woord, maar geeft invulling aan een belangrijk persoon in het leven van ieder kind.  

De behoefte hebben om hierover te schrijven is omdat Angèlina en Siënna's Oma onlangs plotseling is overleden. Dan krijg je als ouder ineens te maken met een ongrijpbaar verdriet bij je kinderen. Een verdriet zo diep waar je eigenlijk niet goed weet hoe je dit moet troosten. Een verdriet dat we nog nooit zo snel hadden verwacht. Voor de kinderen is het een gemis wat ze nu moeten gaan ervaren. Maar het leven is ongrijpbaar, dat weten we inmiddels. 

Oma, of eigenlijk Oma Mary. Trotse Oma van haar kleinkinderen, samen met natuurlijk Opa Jan. Het is mooi om te zien hoe kinderen op een natuurlijke manier openstaan voor de liefde van hun grootouders. Een ieder die zijn of haar liefde op zijn manier toont en dat vormt de band naar elk kind.

Maar dan zo ineens was Oma er niet meer. Tranen, onmacht, pijn en verdriet. Afscheid nemen van Oma en helpen om er vorm aan te geven zodat ze dit afscheid en verdriet kunnen uiten. Dit deden ze door haar kist te versieren met de mooiste kunstwerken. Handen die op dat moment liefde laten vloeien naar de stift waardoor er een kunstwerk te voorschijn kwam, wat symbool stond voor Oma. In allebei de meiden heb ik ondanks het verdriet ook een intense kracht gezien in hoe ze hiermee omgingen. Ondanks je pijn als ouder ben je ook trots op je kinderen voor deze kracht. 

Op deze manier wil ik graag Oma nog een podium geven. De dag van de uitvaart is ook een vorm van liefde tonen en afscheid nemen. Maar echt afscheid nemen doe je nooit, ze zal altijd blijven voortleven in ieders hart. De bloedlijn stroomt door de aderen van mijn kinderen. Oma is en was zo belangrijk voor haar kleinkinderen. 

Ze was een trotse lezer van de blogs die ik schreef. Hoe trots ze ook altijd was op de kinderen, ze was natuurlijk ook bang voor de toekomst en voor wat ons allen te wachten zou kunnen staan. Alle afgelopen ziekenhuisopnames, verborgen verdriet en angst van een grootouder wat zeker niet onderschat moet worden. Maar net als bij de kinderen, school bij Oma ook een intense kracht bij onmacht en verdriet. 

Ik herinner me tijdens de laatste opname van Angèlina een situatie waarin dat zo sterk naar voren kwam. Angèlina werd met de ambulance van Hardenberg naar Nijmegen vervoerd. Wij, papa, Siënna er met de auto achteraan. In eerste instantie gingen we op weg naar Groningen. En ondertussen hadden we Opa en Oma ingelicht. Er kwam maar een gedachte bij Oma Mary op en dat was ik wil naar mijn kleinkinderen! Dus hup in de auto ernaar toe vanuit Noord Holland.  

Naar Groningen gaan was het eerste plan, maar vanwege de griepgolf lagen in heel Nederland de IC's vol. Dus door naar Nijmegen. Een immense rit, omdat ze zelf ook nog herstellende was van een pittige ziekenhuisopname. We zeiden nog van Ma, denk om je zelf dit is te zwaar! Maar nee, Opa volgde de sterke wens van Oma op en reed vanuit Noord-Holland, bovenlangs naar Nijmegen. 

Als ik aan dat moment terug denk schiet ik ter plekke vol. Hoe mooi, hoe dubbel, zoveel kracht en liefde. Niets hield haar tegen! 

We gaan nu samen een tijd tegemoet van gemis en herinnering ophalen en Oma door laten leven in onze harten. 

Oma, We zullen je missen! Dankbaar dat je de Oma van onze meiden mocht zijn! 

“Kaarsen kunnen mooi branden,

soms strak en onverwoestbaar.

Soms dansend in de wind.

Soms worden kaarsen uitgeblazen,

door een woeste maar stille wind.”

(Eigen tekst Miranda Smit)