alles over stofwisselingsziekten

Wisselstof

Blogs

Miranda Smit

Vaste rubrieken

  • Miranda, even voorstellen

    even voorstellen

    <p>Miranda Smit, getrouwd met Pascal en moeder van twee prachtige mooie meiden Siënna (november 2006) en Angèlina (april 2011), schrijft ...
    meer over Miranda, even voorstellen
  • 1. Mijn eerste blog

    Blog 1

    <p>Daar is ie dan, mijn eerste Blog. Het moment dat ik in mijn hoofd mag duiken en via mijn handen mag laten weergeven wat er allemaal in...
    meer over 1. Mijn eerste blog
  • 2. Dagelijkse gedachten

    Blog 2

    <p>Dagelijks gaan vele gedachten in de rondte, gedachten waarvan ik denk: dit is wat ik wil noteren, dit is wat ik wil laten horen. Als p...
    meer over 2. Dagelijkse gedachten
  • 3. Controlebezoek

    Blog 3

    <p>We hadden weer een van onze vele controlebezoekjes op de poli in het ziekenhuis. Gezien onze afstand van huis naar ziekenhuis is het&n...
    meer over 3. Controlebezoek
  • 4. Vakantie

    Blog 4

    <p><span style="color: rgb(34, 34, 34);">Deze week is voor ons de vakantie officieel begonnen. Vorige week heeft Angèlina haar laatste sc...
    meer over 4. Vakantie
  • 5. Carpe Diem

    Blog 5

    <p>Ken je dat, dat zomaar tijdens werkzaamheden er een liedje door je hoofd speelt? Vandaag gebeurde dat. Prachtige tekst, met pakkende w...
    meer over 5. Carpe Diem
  • 7. Wisseling van seizoenen

    Blog 7

    <p>Al fietsende naar school met Angèlina merk je al gauw hoe de seizoenen aan het veranderen zijn. De wind is kouder, bewolkte luchten en...
    meer over 7. Wisseling van seizoenen
  • 8. Sondevoeding

    Blog 8

    <p>De kracht en de onmacht van sondevoeding.... Sondevoeding, al geïntegreerd in ons dagelijks leven, maar stiekem aan een kant; wennen d...
    meer over 8. Sondevoeding
  • 9. Tijd

    Blog 9

    <p>Weer tijd om een blog te schrijven, veel gedachtes die door je hoofd spelen. De naam voor deze blog is al gauw beslist. Tijd. Het woor...
    meer over 9. Tijd
  • 12. In de greep van

    Blog 12

    <p>De hele wereld is inmiddels in de greep van het Corona virus. Een virus wat eerst nog ver van ons bed leek te staan, is nu zo dichtbij...
    meer over 12. In de greep van
  • 13. Bizarre Covid-wereld

    Blog 13

    <p>Wanneer ik begin met schrijven voor mijn blog heb ik nooit echt een soort van onderwerp waar ik over wil gaan schrijven. Mijn hoofd zi...
    meer over 13. Bizarre Covid-wereld

In deze editie

  • 14. Therapie tijd

    Blog 14

    <p>Het is weer tijd voor een blog, normaal bulkt mijn hoofd over om te schrijven en dan kan ik gevoelsmatig niet wachten om weer te gaan ...
    meer over 14. Therapie tijd
  • 15. King of the World

    Blog 15

    <p>Stofwisselingsziekten zijn ziekten die veel gezichten kent. Je kan er zo veel over schrijven en zeggen maar vooral voelen. Ziekten waa...
    meer over 15. King of the World
  • 16. Onzichtbaar

    Blog 16

    <p>Vanavond voor het slapen gaan sluipen er meerdere gedachten binnen. Gedachten die weer genoteerd moeten worden. Dit keer neem ik mijn ...
    meer over 16. Onzichtbaar
  • 18. Oma

    Blog 18

    <p>Tijd voor een nieuwe blog. Wanneer het tijd is om te gaan zitten om te schrijven dwalen&nbsp;van tevoren al kernwoorden door mijn hoof...
    meer over 18. Oma
  • 19. Dat waar ik blij van word

    Blog 19

    <p>De laatste blog van het jaar 2020 alweer. Ik denk dat iedereen het wel met me eens is dat dit op alle vlakken een bizar jaar was.</p><...
    meer over 19. Dat waar ik blij van word
  • 20. Revalidatie werd integratie

    Blog 20

    <p>Zelfs als mijn hoofd&nbsp;af en toe vol zit met ideeën om te gaan schrijven voor mijn blog, komt het er op een of andere manier toch n...
    meer over 20. Revalidatie werd integratie
  • 21. Gewoon zijn

    Blog 21

    <p>Gewoon zijn, dat zijn de woorden die mij te binnen schieten wanneer ik ga zitten om te schrijven. Inhoudelijk weet ik wat ik weg wil t...
    meer over 21. Gewoon zijn
  • 22. Vakantietijd

    Blog 22

    <p>We zitten nu in de vakantietijd, voor ons de tijd om alle afspraken af te zeggen en niets meer bewust te plannen. Op vakantie gaan doe...
    meer over 22. Vakantietijd
  • 23. Groeispurt....

    Blog 23

    <p>De afgelopen weken en maanden werd het ons nogmaals zó zichtbaar hoe hard een lijfje kan gaan groeien. Angèlina is als klein popje geb...
    meer over 23. Groeispurt....
  • 24. Je eigen pad volgen

    Blog 24

    <p>Tijd om weer eens van me af te schrijven. Het is soms best grappig, het ene moment bulk je van de dingen die je van je af wil schrijve...
    meer over 24. Je eigen pad volgen
  • 25. Oud zeer

    Blog 25

    <p>Op een reguliere dag waarop alles gewoon zijn gangetje gaat merk je dat alles wat er door de jaren heen is opgespaard aan stress zo in...
    meer over 25. Oud zeer
  • 26. Siënna

    Blog 26

    <p>Hoe trots kan je zijn als ouder, als moeder wanneer je oudste dochter slaagt voor het examen van het voortgezet onderwijs. Dit gevoel ...
    meer over 26. Siënna

Blog 26

Siënna

Hoe trots kan je zijn als ouder, als moeder wanneer je oudste dochter slaagt voor het examen van het voortgezet onderwijs. Dit gevoel mocht ik onlangs ervaren, en ik moet je zeggen dat is met geen pen te beschrijven. Überhaupt voor elke ouder ben je zo trots wanneer je kind voor het examen slaagt. Maar mijn gevoel nu wanneer ik terugkijk naar de afgelopen jaren. Wat er allemaal samen op ons netvlies staat met het ziek zijn van de jongste. En waar je dan als oudere zus, toen nog maar net aan vier jaar je plekje en je aandacht moet zien te krijgen en je eigen angst en verdriet moet zien te verwerken. Ook al doe je als ouder zo je best. 

Tijdens mijn zwangerschap begon de stress als trotse grote zus al, mama werd opgenomen. Want kleine zus groeide niet meer in mama's buik. Een opname van zes weken. Voor jou als grote zus ook niet makkelijk. Een netwerk om je heen om je kind zo gewoon mogelijk te laten functioneren thuis, op school, de eerste zwemles zonder mama. Ik kan me het moment zo nog voor de geest halen, na de controle in het ziekenhuis. Siënna met papa naar huis, allebei zwaaien en huilen en door de gang en ze zien verdwijnen door de deuren. Allebei niet wetende hoe dit zou eindigen. Dit moment roept bij mij nog steeds zoveel gevoel op.

Alle momenten van het ziek zijn van je zusje, je was zoveel mogelijk bij ons. Die momenten deelden we samen met ons allen als gezin, ook beschermden we je voor de momenten die te heftig zouden zijn. De aandacht verdelen zo goed en zo kwaad als het kan. Ook door het verplegend personeel werd je er altijd bij betrokken, je was dan pleisterzuster of sokkenzuster. Als brusje van, moet je je maar staande zien te houden.

Onbewust gaat er veel aandacht naar de zieke, als ouder maar ook van de buitenwereld. Maar laten we nooit de brusjes vergeten, de broertjes of zusjes van. Hun belevingswereld is als ouder zelf nog lastig in te schatten. Siënna heeft zich hierdoor snel ontwikkeld als een zelfstandige zorgzame zus en jonge vrouw. 

Tijdens het laatste jaar van de basisschool kwam er wederom een heftige opname van Angèlina. Vier insulten van meer dan vier uur en een hersenontsteking. Je had net de toetsen gedaan, je toekomstige school was bekeken. Vier weken in Nijmegen samen en wederom niet weten hoe het zou gaan. Jij was betrokken bij veel momenten, of je zocht je rust maar we waren in elk geval samen.

Nu alweer vier jaar verder, en het voorgezet afgerond met een volwaardig diploma. Rapporten met goede cijfers, ondanks ook de corona-periode waarin de jeugd behoorlijke klappen heeft moeten incasseren op het gebied van onderwijs en sociale contacten. Jij was zelfstandig aan het werk, wat waren we trots op je. Maar mijn hart huilde door te zien in welke omstandigheden je je nu weer staande moest houden. In zelfstandigheid ben je zo gegroeid, weten wie je bent en wat je wilt zijn. Op zoek gegaan naar een leuke bijbaan en waar je nu met plezier werkt. 

De examens ging je met goede moed tegemoet, met een normale dosis gezonde spanning en dan met opluchting weer thuis komen. De dag van de uitslag van het examen was denk ik wel het langste uurtje wat je kon ervaren. Tussen 13 en 14 uur zou men gebeld kunnen worden wanneer men gezakt zou zijn. De laatste minuten werden afgeteld tot de seconde af! Geslaagd!!

Tranen van blijdschap en zelf zo trots zijn, in één keer gewoon geslaagd. Als moeder, ook zo veel blijdschap en tranen. Een gevoel, zo bijzonder, zo trots! Wederom met geen pen te beschrijven.

Ik gun haar zo alle geluk van de wereld, als ouder kun je je kind nooit overal voor behoeden maar dit is toch wel de kers op de taart waar ze zelf zo hard voor geknokt heeft. Het examen cadeau moest wat speciaals zijn, daarom besloten we Siënna de vrije keus daarin te geven. Het werd een tatoeage, de woorden.....Stand By Me. Speciale woorden voor jou met een knipoog naar je geliefde en gemiste Oma. Als ouder zetten wij daar natuurlijk supertrots onze handtekening voor. 

Straks naar het MBO, een mooie opleiding tegemoet, ook daar hebben we alle vertrouwen in. Een mooie baan vinden waarin jij jouw krachten kan toevoegen aan wie het nodig heeft. Als moeder kan ik alleen maar trots zijn. Het leven zit helaas soms vol met diepe dalen, maar wanneer je weer boven aan de berg komt, staan daar de mooiste bloemen. Klaar voor jou om geplukt te worden! 

Lieve Siënna, Ik hou van je!